تبلیغات
.:قرآن بی همتا:. - المائده آیه چهل وشش تا انتها

.:قرآن بی همتا:.

منوی اصلی

جستجو

آخرین عناوین

.:قرآن بی همتا:.

و به دنبال آنها (یعنی پیامبران پیشین) عیسی بن مریم را قرار دادیم كه به آنچهپیش از او فرستاده شده بود از تورات تصدیق داشت وانجیل را به او دادیم كه در آن هدایت و نور بود و (كتاب آسمانی او نیز) تورات را كهقبل از او بود تصدیق می‏كرد و هدایت و موعظه برای پرهیزكاران بود. (۴۶)

 

وَقَفَّیْنَا عَلَى آثَارِهِم بِعَیسَى ابْنِ مَرْیَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَآتَیْنَاهُ الإِنجِیلَ فِیهِ هُدًى وَنُورٌ وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِینَ ﴿۴۶﴾

به اهل انجیل (پیروان مسیح) گفتیم باید به آنچه خداوند در آن نازل كرده حكم كنند و كسانی كه بر طبق آنچه خدا نازل كرده حكم نمی‏كنند فاسق هستند. (۴۷)

 

وَلْیَحْكُمْ أَهْلُ الإِنجِیلِ بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فِیهِ وَمَن لَّمْ یَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿۴۷﴾

و این كتاب را به حق بر تو نازل كردیم، در حالی كه كتب پیشین را تصدیق می‏كند و حافظ و نگاهبان آنها است، بنابراین بر طبق احكامی كه خدا نازل كرده در میان آنها حكم كن، و از هوا و هوسهای آنها پیروی مكن، و از احكام الهی روی مگردان، ما برای هر كدام از شما آئین و طریقه روشنی قرار دادیم و اگر خدا می‏خواست، همه شما را امت واحدی قرار می‏داد ولی خدا می‏خواهد شما را در آنچه به شما بخشیده بیازماید (و استعدادهای شما را پرورش دهد) بنابراین بكوشید و در نیكیها به یكدیگر سبقت جوئید، بازگشت همه شما به سوی خدا است و از آنچه در آن اختلاف كرده‏اید به شما خبر خواهد داد! (۴۸)

 

وَأَنزَلْنَا إِلَیْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَیْمِنًا عَلَیْهِ فَاحْكُم بَیْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا وَلَوْ شَاء اللّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَكِن لِّیَبْلُوَكُمْ فِی مَآ آتَاكُم فَاسْتَبِقُوا الخَیْرَاتِ إِلَى الله مَرْجِعُكُمْ جَمِیعًا فَیُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ ﴿۴۸﴾

و باید در میان آنها (اهل كتاب) طبق آنچه خداوند نازل كرده حكم كنی و از هوسهای آنان پیروی مكن و بر حذر باش كه مبادا تو را از بعض ‍ احكامی كه خدا بر تو نازل كرده منحرف سازند، و اگر آنها (از حكم و داوری تو) روی گردانند بدان خداوند می‏خواهد آنها را بخاطر پاره‏ای از گناهانشان مجازات كند و بسیاری از مردم فاسقند. (۴۹)

 

وَأَنِ احْكُم بَیْنَهُم بِمَآ أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن یَفْتِنُوكَ عَن بَعْضِ مَا أَنزَلَ اللّهُ إِلَیْكَ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمْ أَنَّمَا یُرِیدُ اللّهُ أَن یُصِیبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِیرًا مِّنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ ﴿۴۹﴾

آیا آنها حكم جاهلیت را (از تو) می‏خواهند، و چه كسی برای افراد با ایمان بهتر از خدا حكم می‏كند؟ (۵۰)

 

أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِیَّةِ یَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ یُوقِنُونَ ﴿۵۰﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید یهود و نصاری را تكیه گاه خود قرار ندهید، آنها تكیه گاه یكدیگرند و كسانی كه از شما بانها تكیه كنند از آنها هستند خداوند جمعیت ستمكار را هدایت نمی‏كند. (۵۱)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْیَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِیَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ وَمَن یَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ ﴿۵۱﴾

مشاهد می‏كنی افرادی را كه در دلهایشان بیماری است در (دوستی با) آنان بر یكدیگر پیشی می‏گیرند، و می‏گویند می‏ترسیم حادثه‏ای برای ما اتفاق بیفتد (و نیاز به كمك آنها داشته باشیم) شاید خداوند پیروزی یا حادثه دیگری از ناحیه خود (به نفع مسلمانان) پیش ‍ بیاورد و این دسته از آنچه در دل پنهان داشتند پشیمان گردند. (۵۲)

 

فَتَرَى الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ یُسَارِعُونَ فِیهِمْ یَقُولُونَ نَخْشَى أَن تُصِیبَنَا دَآئِرَةٌ فَعَسَى اللّهُ أَن یَأْتِیَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَیُصْبِحُواْ عَلَى مَا أَسَرُّواْ فِی أَنْفُسِهِمْ نَادِمِینَ ﴿۵۲﴾

و آنها كه ایمان آورده‏اند می‏گویند آیا این (منافقان) همانها هستند كه با نهایت تاكید سوگند یاد كردند كه با شما هستیم! (چرا سرانجام كارشان به اینجا رسید) اعمالشان نابود گشت و زیانكار شدند. (۵۳)

 

وَیَقُولُ الَّذِینَ آمَنُواْ أَهَؤُلاء الَّذِینَ أَقْسَمُواْ بِاللّهِ جَهْدَ أَیْمَانِهِمْ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُواْ خَاسِرِینَ ﴿۵۳﴾

ای كسانی كه‏ ایمان آورده‏اید هر كس از شما از آئین خود باز گردد (به خدا زیانی نمی‏رساند) خداوند در آینده جمعیتی را می‏آورد، كه آنها را دوست دارد و آنها (نیز) او را دوست دارند، در برابر مؤ منان متواضع و در برابر كافران نیرومندند، آنها در راه خدا جهاد می‏كنند و از سرزنش ‍ كنندگان هراسی ندارند. این فضل خدا است كه بهر كس بخواهد (و شایسته ببیند) می‏دهد و (فضل) خدا وسیع و خداوند داناست. (۵۴)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَن یَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِینَ یُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ یَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللّهِ یُؤْتِیهِ مَن یَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ ﴿۵۴﴾

سرپرست و رهبر شما تنها خدا است، و پیامبر او، و آنها كه ایمان آورده‏اند و نماز را بر پا می‏دارند و در حال ركوع زكات می‏پردازند. (۵۵)

 

إِنَّمَا وَلِیُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاَةَ وَیُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ ﴿۵۵﴾

و كسانی كه ولایت خدا و پیامبر او و افراد با ایمان را بپذیرند (پیروزند زیرا) حزب و جمعیت خدا پیروز می‏باشد! (۵۶)

 

وَمَن یَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ ﴿۵۶﴾

ای كسانیكه ایمان آورده‏اید، افرادی كه آئین شما را بباد استهزاء و بازی می‏گیرند از اهل كتاب و مشركان، دوست و تكیه گاه خود انتخاب نكنید، و از خدا بپرهیزید اگر ایمان دارید. (۵۷)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الَّذِینَ اتَّخَذُواْ دِینَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِّنَ الَّذِینَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِیَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِینَ ﴿۵۷﴾

آنها هنگامی كه (اذان می‏گوئید و مردم را) به نماز می‏خوانید آنرا به مسخره و بازی می‏گیرند، این بخاطر آن است كه آنها جمعی هستند كه درك نمی‏كنند. (۵۸)

 

وَإِذَا نَادَیْتُمْ إِلَى الصَّلاَةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ یَعْقِلُونَ ﴿۵۸﴾

بگو ای اهل كتاب آیا به ما خرده می‏گیرید! (مگر ما چه كرده‏ایم) جز اینكه به خداوند یگانه، و به آنچه بر ما نازل شده، و به آنچه پیش از این نازل گردیده است ایمان آورده‏ایم و این بخاطر آن است كه بیشتر شما از راه حق بدر رفته‏اید (و لذا حق در نظر شما نازیباست). (۵۹)

 

قُلْ یَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَیْنَا وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ ﴿۵۹﴾

بگو: آیا شما را از كسانی كه جایگاه و پاداششان بدتر از این است با خبر كنم!! كسانی كه خداوند آنها را از رحمت خود دور ساخته و مورد خشم قرار داده (و مسخ كرده) و از آنها میمونها و خوكهائی قرار داده و پرستش بت كرده‏اند موقعیت و محل آنها بدتر است و از راه راست گمراهترند. (۶۰)

 

قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُم بِشَرٍّ مِّن ذَلِكَ مَثُوبَةً عِندَ اللّهِ مَن لَّعَنَهُ اللّهُ وَغَضِبَ عَلَیْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِیرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ أُوْلَئِكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَأَضَلُّ عَن سَوَاء السَّبِیلِ ﴿۶۰﴾

و هنگامی كه نزد شما می‏آیند می‏گویند ایمان آورده‏ایم (اما) با كفر وارد می‏شوند و با كفر خارج می‏گردند و خداوند از آنچه كتمان می‏كردند آگاهتر است. (۶۱)

 

وَإِذَا جَآؤُوكُمْ قَالُوَاْ آمَنَّا وَقَد دَّخَلُواْ بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُواْ بِهِ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُواْ یَكْتُمُونَ ﴿۶۱﴾

بسیاری از آنها را می‏بینی كه در گناه و تعدی و خوردن مال حرام بر یكدیگر سبقت می‏جویند، چه زشت است كاری كه انجام می‏دهند. (۶۲)

 

وَتَرَى كَثِیرًا مِّنْهُمْ یُسَارِعُونَ فِی الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ یَعْمَلُونَ ﴿۶۲﴾

چرا دانشمندان نصاری و علمای یهود آنها را از سخنان گناه آمیز و خوردن مال حرام نهی نمی‏كنند! چه زشت است عملی كه انجام می‏دهند. (۶۳)

 

لَوْلاَ یَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِیُّونَ وَالأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ یَصْنَعُونَ ﴿۶۳﴾

و یهود گفتند دست خدا به زنجیر بسته است!، دستهایشان بسته باد و بخاطر این سخن از رحمت (الهی) دور شوند! بلكه هر دو دست (قدرت) او گشاده است هر گونه بخواهد می‏بخشد، و این آیات كه بر تو از طرف پروردگارت نازل شده بر طغیان و كفر بسیاری از آنها می‏افزاید، و در میان آنها عداوت و دشمنی تا روز قیامت افكندیم، و هر زمان آتش ‍ جنگی افروختند آنرا خداوند خاموش ساخت و برای فساد در زمین تلاش می‏كنند و خداوند مفسدان را دوست ندارد. (۶۴)

 

وَقَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَیْدِیهِمْ وَلُعِنُواْ بِمَا قَالُواْ بَلْ یَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ یُنفِقُ كَیْفَ یَشَاءُ وَلَیَزِیدَنَّ كَثِیرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْیَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَیْنَا بَیْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُواْ نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللّهُ وَیَسْعَوْنَ فِی الأَرْضِ فَسَادًا وَاللّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُفْسِدِینَ ﴿۶۴﴾

و اگر اهل كتاب ایمان بیاورند و تقوا پیشه كنند گناهان آنها را می‏بخشیم و در باغهای پر نعمت بهشت وارد می‏سازیم. (۶۵)

 

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُواْ وَاتَّقَوْاْ لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَیِّئَاتِهِمْ وَلأدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿۶۵﴾

و اگر آنها تورات و انجیل و آنچه بر آنها از طرف پروردگارشان نازل شده (قرآن) را برپا دارند از آسمان و زمین روزی خواهند خورد، جمعی از آنها میانه رو هستند ولی اكثرشان اعمال بدی انجام می‏دهند. (۶۶)

 

وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِیلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَیهِم مِّن رَّبِّهِمْ لأكَلُواْ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ وَكَثِیرٌ مِّنْهُمْ سَاء مَا یَعْمَلُونَ ﴿۶۶﴾

ای پیامبر آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است كاملا (به مردم) برسان و اگر نكنی، رسالت او را انجام نداده‏ای و خداوند تو را از (خطرات احتمالی) مردم نگاه میدارد، و خداوند جمعیت كافران (لجوج) را هدایت نمیكند. (۶۷)

 

یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ یَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْكَافِرِینَ ﴿۶۷﴾

ای اهل كتاب! شما هیچ موقعیتی ندارید مگر اینكه تورات و انجیل و آنچه بر شما از طرف پروردگارتان نازل شده است بر پا دارید ولی آنچه بر تو از سوی پروردگارت نازل شده (نه تنها مایه بیداری آنها نمیگردد بلكه) بر طغیان و كفر بسیاری از آنها میافزاید بنابر این از این قوم كافر (و مخالفت آنها) غمگین مباش. (۶۸)

 

قُلْ یَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَیْءٍ حَتَّىَ تُقِیمُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِیلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَیْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَیَزِیدَنَّ كَثِیرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْیَانًا وَكُفْرًا فَلاَ تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِینَ ﴿۶۸﴾

آنها كه ایمان آورده‏اند و یهودیان و صابئان و مسیحیان هر گاه ایمان به خداوند یگانه و روز جزا بیاورند و عمل صالح انجام دهند نه ترسی بر آنها است و نه غمگین خواهند شد. (۶۹)

 

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَالَّذِینَ هَادُواْ وَالصَّابِؤُونَ وَالنَّصَارَى مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وعَمِلَ صَالِحًا فَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ ﴿۶۹﴾

ما از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم و رسولانی به سوی آنها فرستادیم (ولی) هر زمان پیامبری بر خلاف هوسها و تمایلات آنها می‏آمد عدهای را تكذیب می‏كردند و جمعی را می‏كشتند. (۷۰)

 

لَقَدْ أَخَذْنَا مِیثَاقَ بَنِی إِسْرَائِیلَ وَأَرْسَلْنَا إِلَیْهِمْ رُسُلًا كُلَّمَا جَاءهُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنْفُسُهُمْ فَرِیقًا كَذَّبُواْ وَفَرِیقًا یَقْتُلُونَ ﴿۷۰﴾

و گمان كردند مجازاتی در كار نخواهد بود لذا (از دیدن حقایق و شنیدن سخنان حق) نابینا و كر شدند سپس (بیدار گشتند و) خداوند توبه آنها را پذیرفت دگر بار (بخواب غفلت فرو رفتند و) بسیاری از آنها كور و كر شدند و خداوند به آنچه انجام میدهند داناست. (۷۱)

 

وَحَسِبُواْ أَلاَّ تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُواْ وَصَمُّواْ ثُمَّ تَابَ اللّهُ عَلَیْهِمْ ثُمَّ عَمُواْ وَصَمُّواْ كَثِیرٌ مِّنْهُمْ وَاللّهُ بَصِیرٌ بِمَا یَعْمَلُونَ ﴿۷۱﴾

آنها كه گفتند خداوند همان مسیح بن مریم است بطور مسلم كافر شدند (با اینكه خود) مسیح گفت ای بنی اسرائیل خداوند یگانه‏ای را كه پروردگار من و شماست پرستش كنید چه اینكه هر كس شریكی برای خدا قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام كرده است و جایگاه او دوزخ است و ستمكاران یار و یاوری ندارند. (۷۲)

 

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِینَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ هُوَ الْمَسِیحُ ابْنُ مَرْیَمَ وَقَالَ الْمَسِیحُ یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ اعْبُدُواْ اللّهَ رَبِّی وَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَن یُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَیهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِینَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿۷۲﴾

آنها كه گفتند خداوند یكی از سه خدا است (نیز) بطور مسلم كافر شدند با اینكه معبودی جز معبود یگانه نیست و اگر از آنچه می‏گویند دست برندارند عذاب دردناكی به كافران آنها (كه روی این عقیده ایستادگی كنند) خواهد رسید. (۷۳)

 

لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِینَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ ثَالِثُ ثَلاَثَةٍ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلاَّ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِن لَّمْ یَنتَهُواْ عَمَّا یَقُولُونَ لَیَمَسَّنَّ الَّذِینَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿۷۳﴾

آیا توبه نمی‏كنند و به سوی خدا باز نمی‏گردند و از او طلب آمرزش نمی‏نمایند و خداوند آمرزنده مهربان است. (۷۴)

 

أَفَلاَ یَتُوبُونَ إِلَى اللّهِ وَیَسْتَغْفِرُونَهُ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۷۴﴾

مسیح فرزند مریم فقط فرستاده (خدا) بود پیش از وی نیز فرستادگان دیگری بودند مادرش نیز زن بسیار راستگوئی بود هر دو غذا می‏خوردند (با این حال چگونه دعوی الوهیت مسیح و عبادت مادرش مریم می‏كنید؟) بنگر چگونه نشانه‏ها را برای آنها آشكار می‏سازیم سپس بنگر چگونه آنها از حق باز داشته میشوند؟ (۷۵)

 

مَّا الْمَسِیحُ ابْنُ مَرْیَمَ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَأُمُّهُ صِدِّیقَةٌ كَانَا یَأْكُلاَنِ الطَّعَامَ انظُرْ كَیْفَ نُبَیِّنُ لَهُمُ الآیَاتِ ثُمَّ انظُرْ أَنَّى یُؤْفَكُونَ ﴿۷۵﴾

بگو آیا جز خدا چیزی را می‏رستید كه نه مالك زیان شماست و نه سود شما، و خداوند شنوا و دانا است. (۷۶)

 

قُلْ أَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ یَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلاَ نَفْعًا وَاللّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿۷۶﴾

بگو ای اهل كتاب در دین خود غلو (و زیاده روی) نكنید و غیر از حق نگوئید و از هوسهای جمعیتی كه پیشتر از این گمراه شدند و دگران را گمراه كردند و از راه راست منحرف گشتند پیروی ننمائید. (۷۷)

 

قُلْ یَا أَهْلَ الْكِتَابِ لاَ تَغْلُواْ فِی دِینِكُمْ غَیْرَ الْحَقِّ وَلاَ تَتَّبِعُواْ أَهْوَاء قَوْمٍ قَدْ ضَلُّواْ مِن قَبْلُ وَأَضَلُّواْ كَثِیرًا وَضَلُّواْ عَن سَوَاء السَّبِیلِ ﴿۷۷﴾

آنها كه از بنی اسرائیل كافر شدند بر زبان داود و عیسی بن مریم لعن (و نفرین) شدند، این بخاطر آن بود كه گناه می‏كردند و تجاوز می‏نمودند. (۷۸)

 

لُعِنَ الَّذِینَ كَفَرُواْ مِن بَنِی إِسْرَائِیلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِیسَى ابْنِ مَرْیَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُواْ یَعْتَدُونَ ﴿۷۸﴾

آنها از اعمال زشتی كه انجام می‏دادند یكدیگر را نهی نمی‏كردند چه بدكاری انجام می‏دادند. (۷۹)

 

كَانُواْ لاَ یَتَنَاهَوْنَ عَن مُّنكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ یَفْعَلُونَ ﴿۷۹﴾

بسیاری از آنها را میبینی كه كافران (و بت پرستان) را دوست می‏دارند (و با آنها طرح دوستی می‏ریزند) چه بد اعمالی از پیش برای (معاد) خود فرستادند كه نتیجه آن خشم خداوند بود و در عذاب (الهی) جاودانه خواهند ماند. (۸۰)

 

تَرَى كَثِیرًا مِّنْهُمْ یَتَوَلَّوْنَ الَّذِینَ كَفَرُواْ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنفُسُهُمْ أَن سَخِطَ اللّهُ عَلَیْهِمْ وَفِی الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَ ﴿۸۰﴾

و اگر ایمان به خدا و پیامبر (صلی اللّه علیه و آله و سلّم) و آنچه بر او نازل شده می‏آوردند (هرگز) آنها را بدوستی اختیار نمی‏كردند، ولی بسیاری از آنها فاسقند. (۸۱)

 

وَلَوْ كَانُوا یُؤْمِنُونَ بِالله والنَّبِیِّ وَمَا أُنزِلَ إِلَیْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِیَاء وَلَكِنَّ كَثِیرًا مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ ﴿۸۱﴾

بطور مسلم یهود و مشركان را دشمنترین مردم نسبت به مؤ منان خواهی یافت، ولی آنها را كه می‏گویند مسیحی هستیم نزدیكترین دوستان به مومنان مییابی، این به خاطر آن است كه در میان آنها افرادی دانشمند و تارك دنیا هستند و آنها (در برابر حق) تكبر نمی‏ورزند. (۸۲)

 

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الْیَهُودَ وَالَّذِینَ أَشْرَكُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسِینَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لاَ یَسْتَكْبِرُونَ ﴿۸۲﴾

و هر زمان آیاتی را كه بر پیامبر نازل شده بشنوند چشمهای آنها را می‏بینی كه (از شوق) اشك می‏ریزد بخاطر حقیقتی را كه دریافته‏اند، آنها می‏گویند: پروردگارا ایمان آوردیم، ما را با گواهان (و شاهدان حق) بنویس. (۸۳)

 

وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ ﴿۸۳﴾

چرا ما ایمان به خدا و آنچه از حق به ما رسیده نیاوریم در حالی كه آرزو داریم ما را در زمره جمعیت صالحان قرار دهد؟! (۸۴)

 

وَمَا لَنَا لاَ نُؤْمِنُ بِاللّهِ وَمَا جَاءنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن یُدْخِلَنَا رَبَّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِینَ ﴿۸۴﴾

خداوند آنها را به خاطر این سخن باغهائی از بهشت پاداش داد كه از زیر درختان آن نهرها جاری است، جاودانه در آن خواهند ماند و این جزای نیكوكاران است. (۸۵)

 

فَأَثَابَهُمُ اللّهُ بِمَا قَالُواْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا وَذَلِكَ جَزَاء الْمُحْسِنِینَ ﴿۸۵﴾

و كسانی كه كافر شدند و آیات ما را تكذیب كردند آنها اهل دوزخند. (۸۶)

 

وَالَّذِینَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِآیَاتِنَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ ﴿۸۶﴾

ای كسانی كه ایمان آوردهاید چیزهای پاكیزه را كه خداوند برای شما حلال كرده بر خود حرام نكنید، و از حد تجاوز ننمائید، زیرا خداوند متجاوزان را دوست نمی‏دارد. (۸۷)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تُحَرِّمُواْ طَیِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ ﴿۸۷﴾

و از نعمتهای حلال و پاكیزهای كه خداوند به شما روزی داده بخورید و از (مخالفت) خداوندی كه به او ایمان دارید بپرهیزید. (۸۸)

 

وَكُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ حَلاَلًا طَیِّبًا وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِیَ أَنتُم بِهِ مُؤْمِنُونَ ﴿۸۸﴾

خداوند شما را به خاطر سوگندهای بیهوده (و خالی از اراده) مواخذه نمی‏كند ولی در برابر سوگندهائی كه (از روی اراده) محكم كرده‏اید مواخذه می‏كند، كفاره این گونه قسمها اطعام ده نفر مستمند، از غذاهای معمولی است كه به خانواده خود می‏دهید، یا لباس پوشانیدن بر آن ده نفر و یا آزاد كردن یك برده، و كسی كه هیچكدام از اینها را نباید سه روز روزه میگیرد، این كفاره سوگندهای شماست به هنگامی كه سوگند یاد می‏كنید (و مخالفت مینمائید) و سوگندهای خود را حفظ كنید و نشكنید، این چنین خداوند آیات خود را برای شما بیان می‏كند تا شكر او را بجا آورید. (۸۹)

 

لاَ یُؤَاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِی أَیْمَانِكُمْ وَلَكِن یُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الأَیْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِینَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِیكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِیرُ رَقَبَةٍ فَمَن لَّمْ یَجِدْ فَصِیَامُ ثَلاَثَةِ أَیَّامٍ ذَلِكَ كَفَّارَةُ أَیْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُواْ أَیْمَانَكُمْ كَذَلِكَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَكُمْ آیَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿۸۹﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید شراب و قمار و بتها و از لام (كه یكنوع بخت آزمائی بوده) پلیدند و از عمل شیطانند از آنها دوری كنید تا رستگار شوید. (۹۰)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿۹۰﴾

شیطان می‏خواهد در میان شما بوسیله شراب و قمار عداوت ایجاد كند، و شما را از ذكر خدا و از نماز باز دارد آیا (با اینهمه زیان و فساد و با این نهی اكید) خودداری خواهید كرد؟! (۹۱)

 

إِنَّمَا یُرِیدُ الشَّیْطَانُ أَن یُوقِعَ بَیْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء فِی الْخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ وَیَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ اللّهِ وَعَنِ الصَّلاَةِ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ ﴿۹۱﴾

و اطاعت خدا و اطاعت پیامبر كنید و (از مخالفت فرمان او) بترسید، و اگر روی برگردانید (و مخالفت نمائید مستحق مجازات خواهید بود) و بدانید بر پیامبر ما جز ابلاغ آشكار چیز دیگری نیست (و این وظیفه را در برابر شما انجام داده است). (۹۲)

 

وَأَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَاحْذَرُواْ فَإِن تَوَلَّیْتُمْ فَاعْلَمُواْ أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلاَغُ الْمُبِینُ ﴿۹۲﴾

بر كسانی كه ایمان آورده‏اند و عمل صالح انجام داده‏اند گناهی در آنچه خورده‏اند نیست (و نسبت به نوشیدن شراب قبل از نزول حكم تحریم مجازات نمی‏شوند) مشروط بر اینكه تقوا پیشه كنند و ایمان آورند و عمل صالح انجام دهند، سپس تقوا پیشه كنند و ایمان آورند، سپس تقوا پیشه كنند و نیكی نمایند، و خداوند نیكوكاران را دوست می‏دارد. (۹۳)

 

لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ ﴿۹۳﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید خداوند شما را به مقداری شكار كه (به نزدیكی شما می‏آیند و) دستها و نیزه‏های شما به آنها می‏رسد، می‏آزماید، تا معلوم شود چه كسی از خدا به وسیله ایمان به غیب می‏ترسد، و هر كس بعد از آن تجاوز كند مجازات دردناكی خواهد داشت. (۹۴)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لَیَبْلُوَنَّكُمُ اللّهُ بِشَیْءٍ مِّنَ الصَّیْدِ تَنَالُهُ أَیْدِیكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِیَعْلَمَ اللّهُ مَن یَخَافُهُ بِالْغَیْبِ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿۹۴﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید شكار را در حال احرام به قتل نرسانید و هر كس از شما عمدا آنرا به قتل برساند باید كفاره‏ای معادل آن از چهار پایان بدهد، كفارهای كه دو نفر عادل از شما معادل بودن آنرا تصدیق كنند، و به صورت قربانی به (حریم) كعبه برسد، یا (بجای قربانی) اطعام مستمندان كند یا معادل آن روزه بگیرد تا كیفر كار خود را بچشد، خداوند از آنچه در گذشته واقع شده عفو كرده است و هر كس تكرار كند خداوند از او انتقام می‏گیرد و خداوند توانا و صاحب انتقام است. (۹۵)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَقْتُلُواْ الصَّیْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاء مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ یَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْیًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِینَ أَو عَدْلُ ذَلِكَ صِیَامًا لِّیَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ عَفَا اللّهُ عَمَّا سَلَف وَمَنْ عَادَ فَیَنتَقِمُ اللّهُ مِنْهُ وَاللّهُ عَزِیزٌ ذُو انْتِقَامٍ ﴿۹۵﴾

صید دریا و طعام آن برای شما حلال است تا شما و مسافران از آن بهره مند شوید، ولی مادام كه محرم هستید صید صحرا برای شما حرام است و از (نافرمانی) خدائی كه به سوی او محشور می‏شوید بترسید. (۹۶)

 

أُحِلَّ لَكُمْ صَیْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّیَّارَةِ وَحُرِّمَ عَلَیْكُمْ صَیْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِیَ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ ﴿۹۶﴾

خداوند، كعبه، بیت الحرام، را وسیله‏ای برای سامان بخشیدن به كار مردم قرار داده و همچنین ماه حرام و قربانیهای بینشان و قربانیهای نشاندار، اینگونه احكام (حساب شده و دقیق) به خاطر آن است كه بدانید خداوند آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است میداند و خداوند به هر چیزی دانا است. (۹۷)

 

جَعَلَ اللّهُ الْكَعْبَةَ الْبَیْتَ الْحَرَامَ قِیَامًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْیَ وَالْقَلاَئِدَ ذَلِكَ لِتَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ وَأَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿۹۷﴾

بدانید خدا دارای مجازات شدید و (در عین حال) آمرزنده و مهربان است. (۹۸)

 

اعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۹۸﴾

پیامبر وظیفه‏ای جز ابلاغ رسالت (و دستورهای الهی) ندارد (و مسئول اعمال شما نیست) و خدا میداند چه چیزها را آشكار، و چه چیزها را پنهان میدارید. (۹۹)

 

مَّا عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاَغُ وَاللّهُ یَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ ﴿۹۹﴾

بگو (هیچگاه) ناپاك و پاك مساوی نیستند اگر چه كثرت ناپاكها تو را به شگفتی بیندازد، از (مخالفت) خدا بپرهیزید ای صاحبان خرد، تا رستگار شوید. (۱۰۰)

 

قُل لاَّ یَسْتَوِی الْخَبِیثُ وَالطَّیِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِیثِ فَاتَّقُواْ اللّهَ یَا أُوْلِی الأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿۱۰۰﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید از مسائلی سوال نكنید كه اگر برای شما آشكار گردد شما را ناراحت می‏كند، و اگر به هنگام نزول قرآن از آنها سوال كنید برای شما آشكار میشود، خداوند آنها را بخشیده (و از آن صرف نظر كرده) است و خداوند آمرزنده و حلیم است. (۱۰۱)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَسْأَلُواْ عَنْ أَشْیَاء إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَإِن تَسْأَلُواْ عَنْهَا حِینَ یُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللّهُ عَنْهَا وَاللّهُ غَفُورٌ حَلِیمٌ ﴿۱۰۱﴾

جمعی از پیشینیان از آنها سوال كردند و سپس به مخالفت با آن برخاستند، (ممكن است شما هم چنان سرنوشتی پیدا كنید). (۱۰۲)

 

قَدْ سَأَلَهَا قَوْمٌ مِّن قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُواْ بِهَا كَافِرِینَ ﴿۱۰۲﴾

خداوند هیچگونه بحیره و سائبه و وصیله و حام قرار نداده است (اشاره به چهار نوع از حیوانات اهلی كه در زمان جاهلیت استفاده از آنها را ممنوع می‏دانستند و این بدعت در اسلام ممنوع شد) ولی كسانی كه كافر شدند بر خدا دروغ میبندند و بیشتر آنها نمیفهمند. (۱۰۳)

 

مَا جَعَلَ اللّهُ مِن بَحِیرَةٍ وَلاَ سَآئِبَةٍ وَلاَ وَصِیلَةٍ وَلاَ حَامٍ وَلَكِنَّ الَّذِینَ كَفَرُواْ یَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَأَكْثَرُهُمْ لاَ یَعْقِلُونَ ﴿۱۰۳﴾

و هنگامی كه به آنها گفته شود، به سوی آنچه خدا نازل كرده و به سوی پیامبر بیائید می‏گویند آنچه را از پدران خود یافته‏ایم ما را بس است!، آیا نه چنین است كه پدران آنها چیزی نمی‏دانستند و هدایت نیافته بودند؟! (۱۰۴)

 

وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَى مَا أَنزَلَ اللّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُواْ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَیْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ یَعْلَمُونَ شَیْئًا وَلاَ یَهْتَدُونَ ﴿۱۰۴﴾

ای كسانی كه ایمان آوردهاید مراقب خود باشید، هنگامی كه شما هدایت یافتید گمراهی كسانی كه گمراه شده‏اند به شما زیانی نمی‏رساند، بازگشت همه شما به سوی خدا است و شما را از آنچه عمل میكردید آگاه میسازد. (۱۰۵)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ عَلَیْكُمْ أَنفُسَكُمْ لاَ یَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَیْتُمْ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِیعًا فَیُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۱۰۵﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید هنگامی كه مرگ یكی از شما فرا رسد در موقع وصیت باید دو نفر عادل را از میان شما به شهادت بطلبد، یا اگر مسافرت كردید و مرگ شما را فرا رسد (و در راه مسلمانی نیافتید) دو نفر از غیر شما، و اگر به هنگام ادای شهادت در صدق آنها شك كردید آنها را بعد از نماز نگاه می‏دارید تا سوگند یاد كنند كه ما حاضر نیستیم حق را به چیزی بفروشیم اگر چه در مورد خویشاوندان ما باشد و شهادت الهی را كتمان نمیكنیم كه از گناهكاران خواهیم بود. (۱۰۶)

 

یِا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ شَهَادَةُ بَیْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِینَ الْوَصِیَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَیْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِی الأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِیبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلاَةِ فَیُقْسِمَانِ بِاللّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لاَ نَشْتَرِی بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَلاَ نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الآثِمِینَ ﴿۱۰۶﴾

و اگر اطلاعی حاصل شود كه آن دو مرتكب گناهی شده‏اند (و حق را كتمان كرده‏اند) دو نفر از كسانی كه گواهان نخست بر آنها ستم كرده‏اند به جای آنها قرار میگیرند و به خدا سوگند یاد میكنند كه گواهی ما از گواهی آن دو به حق نزدیكتر است و ما مرتكب تجاوزی نشدهایم كه اگر چنین كرده باشیم از ظالمان خواهیم بود. (۱۰۷)

 

فَإِنْ عُثِرَ عَلَى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ یِقُومَانُ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِینَ اسْتَحَقَّ عَلَیْهِمُ الأَوْلَیَانِ فَیُقْسِمَانِ بِاللّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَیْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِینَ ﴿۱۰۷﴾

این كار بیشتر سبب می‏شود كه به حق گواهی دهند (و از خدا بترسند) و یا (از مردم) بترسند كه (دروغشان فاش گردد و) سوگندهائی جای سوگندهای آنها را بگیرد، و از (مخالفت) خدا بپرهیزید و گوش ‍ فرا دهید و خداوند جمعیت فاسقان را هدایت نمیكند. (۱۰۸)

 

ذَلِكَ أَدْنَى أَن یَأْتُواْ بِالشَّهَادَةِ عَلَى وَجْهِهَا أَوْ یَخَافُواْ أَن تُرَدَّ أَیْمَانٌ بَعْدَ أَیْمَانِهِمْ وَاتَّقُوا اللّهَ وَاسْمَعُواْ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ ﴿۱۰۸﴾

از آن روز بترسید كه خداوند پیامبران را جمع می‏كند و به آنها میگوید مردم در برابر دعوت شما چه پاسخی دادند؟ می‏گویند ما چیزی نمی‏دانیم تو خود از تمام پنهانیها آگاهی. (۱۰۹)

 

یَوْمَ یَجْمَعُ اللّهُ الرُّسُلَ فَیَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُواْ لاَ عِلْمَ لَنَا إِنَّكَ أَنتَ عَلاَّمُ الْغُیُوبِ ﴿۱۰۹﴾

بیاد آور هنگامی را كه خداوند به عیسی بن مریم گفت متذكر نعمتی كه بر تو و مادرت دادم باش، زمانی كه تو را بوسیله روح القدس تقویت كردم كه در گاهواره و به هنگام بزرگی با مردم سخن میگفتی، و هنگامی كه كتاب و حكمت و تورات و انجیل بر تو آموختم، و هنگامی كه به فرمان من از گل چیزی بصورت پرنده می‏ساختی و در آن می‏دمیدی و به فرمان من پرنده‏ای می‏شد و كور مادرزاد و مبتلا به بیماری پیسی را به فرمان من شفا میدادی، و مردگان را (نیز) به فرمان من زنده میكردی، و هنگامی كه بنی اسرائیل را از آسیب رسانیدن به تو باز داشتم در آن موقع كه دلایل روشن برای آنها آوردی ولی جمعی از كافران آنها گفتند اینها جز سحر آشكار نیست. (۱۱۰)

 

إِذْ قَالَ اللّهُ یَا عِیسى ابْنَ مَرْیَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِی عَلَیْكَ وَعَلَى وَالِدَتِكَ إِذْ أَیَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِی الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالإِنجِیلَ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ كَهَیْئَةِ الطَّیْرِ بِإِذْنِی فَتَنفُخُ فِیهَا فَتَكُونُ طَیْرًا بِإِذْنِی وَتُبْرِئُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ بِإِذْنِی وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوتَى بِإِذْنِی وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِی إِسْرَائِیلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَیِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِینَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ إِنْ هَذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِینٌ ﴿۱۱۰﴾

و بیاد آور زمانی را كه به حواریون وحی فرستادم كه به من و فرستاده من ایمان بیاورید، آنها گفتند ایمان آوردیم و گواه باش كه ما مسلمانیم. (۱۱۱)

 

وَإِذْ أَوْحَیْتُ إِلَى الْحَوَارِیِّینَ أَنْ آمِنُواْ بِی وَبِرَسُولِی قَالُوَاْ آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ ﴿۱۱۱﴾

در آن هنگام كه حواریون گفتند: ای عیسی بن مریم آیا پروردگار تو میتواند مائده‏ای از آسمان نازل كند؟ او (در پاسخ) گفت از خدا بپرهیزید اگر با ایمان هستید! (۱۱۲)

 

إِذْ قَالَ الْحَوَارِیُّونَ یَا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ هَلْ یَسْتَطِیعُ رَبُّكَ أَن یُنَزِّلَ عَلَیْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ قَالَ اتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِینَ ﴿۱۱۲﴾

گفتند (ما نظر سوئی نداریم) میخواهیم از آن بخوریم و دلهای ما (به رسالت تو) مطمئن گردد و بدانیم به ما راست گفته‏ای و بر آن گواه باشیم. (۱۱۳)

 

قَالُواْ نُرِیدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَیْهَا مِنَ الشَّاهِدِینَ ﴿۱۱۳﴾

عیسی عرض كرد: خداوندا، پروردگارا! مائده‏ای از آسمان بر ما بفرست تا عیدی. برای اول و آخر ما باشد و نشانه‏ای از تو، و به ما روزی ده، تو بهترین روزی دهندگانی. (۱۱۴)

 

قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَیْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِیدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآیَةً مِّنكَ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ ﴿۱۱۴﴾

خداوند (دعای او را مستجاب كرد و) گفت من آنرا بر شما نازل میكنم ولی هر كس از شما بعد از آن كافر گردد (و راه انكار پوید) او را چنان مجازاتی میكنم كه احدی از جهانیان را نكرده باشم! (۱۱۵)

 

قَالَ اللّهُ إِنِّی مُنَزِّلُهَا عَلَیْكُمْ فَمَن یَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّی أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لاَّ أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِینَ ﴿۱۱۵﴾

به یادآور زمانی را كه خداوند به عیسی بن مریم می‏گوید: آیا تو به مردم گفتی كه من و مادرم را دو معبود، غیر از خدا، انتخاب كنید؟ او می‏گوید: منزهی تو، من حق ندارم آنچه را كه شایسته من نیست بگویم، اگر چنین سخنی را گفته باشم تو می‏دانی، تو از آنچه در روح و جان من است آگاهی و من از آنچه در ذات (پاك) تو است آگاه نیستم، زیرا تو با خبر از تمام اسرار و پنهانیها هستی. (۱۱۶)

 

وَإِذْ قَالَ اللّهُ یَا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ أَأَنتَ قُلتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِی وَأُمِّیَ إِلَهَیْنِ مِن دُونِ اللّهِ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا یَكُونُ لِی أَنْ أَقُولَ مَا لَیْسَ لِی بِحَقٍّ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی وَلاَ أَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنتَ عَلاَّمُ الْغُیُوبِ ﴿۱۱۶﴾

من به آنها چیزی جز آنچه مرا مامور به آن ساختی نگفتم، به آنها گفتم: خداوندی را بپرستید كه پروردگار من و پروردگار شما است، و تا آن زمان كه میان آنها بودم مراقب و گواه آنان بودم، و هنگامی كه مرا از میانشان برگرفتی تو خود مراقب آنها بودی، و تو گواه بر هر چیز هستی. (۱۱۷)

 

مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلاَّ مَا أَمَرْتَنِی بِهِ أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ رَبِّی وَرَبَّكُمْ وَكُنتُ عَلَیْهِمْ شَهِیدًا مَّا دُمْتُ فِیهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّیْتَنِی كُنتَ أَنتَ الرَّقِیبَ عَلَیْهِمْ وَأَنتَ عَلَى كُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ ﴿۱۱۷﴾

(با این حال) اگر آنها را مجازات كنی بندگان تواند (و قادر به فرار از مجازات نیستند) و اگر آنها را ببخشی توانا و حكیمی (نه مجازات تو نشانه عدم حكمت و نه بخشش تو نشانه ضعف است). (۱۱۸)

 

إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِیزُ الْحَكِیمُ ﴿۱۱۸﴾

خداوند می‏گوید: امروز روزی است كه راستی راستگویان به آنها سود می‏بخشد، برای آنها باغهائی از بهشت است كه آب از زیر (درختان) آن جریان دارد و جاودانه و برای همیشه در آن می‏مانند، خداوند از آنها خشنود و آنها از او خشنود خواهند بود و این رستگاری بزرگی است. (۱۱۹)

 

قَالَ اللّهُ هَذَا یَوْمُ یَنفَعُ الصَّادِقِینَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا رَّضِیَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ﴿۱۱۹﴾

حكومت آسمانها و زمین و آنچه در آنها است از آن خدا است و او بر هر چیزی توانا است. (۱۲۰)

 

لِلّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا فِیهِنَّ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿۱۲۰﴾

  • image
  • image

نویسندگان

پخش زنده

پخش زنده حرم

صفحات جانبی

بسم الله الرحمن الرحیم
جستجو می کنیم سعادت را،و راه رسیدن به ان را به وسیله شناخت بهتر قرآن بی همتا
ایمان کوشکی
دانشجو نرم افزار
عضو کلوپ رهپویان قرآن
دانشگاه آزاد اسلامی
واحد آزادشهر
امتحانت فرصت بیشتر با شما بودن را نمی دهد...
انشاالله در آینده نزدیک

- ابراهیم کوشکی -

image

آمار سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

اوقات شرعی

تغییر تم


انتخاب رنگ تم

سبک صفحه

انتخاب الگوی پس زمینه