تبلیغات
.:قرآن بی همتا:. - الأنفاف

.:قرآن بی همتا:.

منوی اصلی

جستجو

آخرین عناوین

.:قرآن بی همتا:.

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

از تو درباره انفال (غنائم و هر گونه مال بدون مالك مشخص) سؤ ال می‏كنند بگو: انفال مخصوص خدا و پیامبر است، پس از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید و میان برادرانی را كه با هم ستیزه دارند آشتی دهید و اطاعت خدا و پیامبرش را كنید اگر ایمان دارید. (۱)

 

یَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنفَالِ قُلِ الأَنفَالُ لِلّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَأَصْلِحُواْ ذَاتَ بِیْنِكُمْ وَأَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِینَ ﴿۱﴾

مؤ منان تنها كسانی هستند كه هر وقت نام خدا برده شود دلهاشان ترسان می‏گردد، و هنگامی كه آیات او بر آنها خوانده می‏شود ایمانشان افزون می‏گردد و تنها بر پروردگارشان توكل دارند. (۲)

 

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُكِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُونَ ﴿۲﴾

آنها كه نماز را بر پا می‏دارند و از آنچه به آنها روزی داده‏ایم انفاق می‏كنند. (۳)

 

الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ ﴿۳﴾

مؤ منان حقیقی آنها هستند، برای آنان درجات (فوقالعاده‏ای) نزد پروردگارشان است و برای آنها آمرزش و روزی بینقص و عیب (۴)

 

أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَّهُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِیمٌ ﴿۴﴾

(ناخشنودی پاره‏ای از شما از چگونگی تقسیم غنائم بدر) همانند آن است كه خداوند تو را از خانه‏ات به حق بیرون فرستاد (به سوی میدان بدر) در حالی كه جمعی از مؤ منان كراهت داشتند (ولی سرانجامش ‍ پیروزی آشكار بود). (۵)

 

كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِن بَیْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِیقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ لَكَارِهُونَ ﴿۵﴾

آنها با اینكه می‏دانستند این فرمان خدا است باز با تو مجادله می‏كردند (و آنچنان) ترس و وحشت آنها را فرا گرفته بود كه) گوئی به سوی مرگ رانده می‏شوند و (آن را با چشم خود) می‏نگرند. (۶)

 

یُجَادِلُونَكَ فِی الْحَقِّ بَعْدَ مَا تَبَیَّنَ كَأَنَّمَا یُسَاقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ یَنظُرُونَ ﴿۶﴾

و (به یاد بیاورید) هنگامی را كه خداوند به شما وعده داد كه یكی از دو گروه (كاروان تجاری قریش یا لشكر آنها) برای شما خواهد بود اما شما دوست می‏داشتید كه كاروان برای شما باشد (و بر آن پیروز شوید) ولی خداوند می‏خواهد حق را با كلمات خود تقویت و ریشه كافران را قطع كند (لذا شما را با لشگر قریش درگیر ساخت). (۷)

 

وَإِذْ یَعِدُكُمُ اللّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتِیْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَیْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَیُرِیدُ اللّهُ أَن یُحِقَّ الحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَیَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِینَ ﴿۷﴾

تا حق تثبیت شود و باطل از میان برود هر چند مجرمان كراهت داشته باشند. (۸)

 

لِیُحِقَّ الْحَقَّ وَیُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ ﴿۸﴾

(به خاطر بیاورید) زمانی را (كه‏از شدت ناراحتی در میدان بدر) از پروردگارتان تقاضای كمك می‏كردید و او تقاضای شما را پذیرفت (و گفت) من شما را با یك هزار از فرشتگان كه پشت سر هم فرود می‏آیند یاری می‏كنم. (۹)

 

إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّی مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِینَ ﴿۹﴾

ولی خداوند این را تنها برای شادی و اطمینان قلب شما قرار داد وگرنه پیروزی جز از طرف خدا نیست خداوند توانا و حكیم است. (۱۰)

 

وَمَا جَعَلَهُ اللّهُ إِلاَّ بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۱۰﴾

(به خاطر بیاورید) هنگامی را كه خواب سبكی كه مایه آرامش از ناحیه خدا بود شما را فرو گرفت و آبی از آسمان برای شما فرو فرستاد تا با آن شما را پاك و پلیدی شیطان را از شما دور سازد و دلهای شما را محكم و گامها را با آن ثابت دارد. (۱۱)

 

إِذْ یُغَشِّیكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَیُنَزِّلُ عَلَیْكُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّیُطَهِّرَكُم بِهِ وَیُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّیْطَانِ وَلِیَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَیُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ ﴿۱۱﴾

(به خاطر بیاورید) موقعی را كه پروردگارت به فرشتگانی وحی كرد من با شما هستم كسانی را كه ایمان آورده‏اند ثابت قدم بدارید. بزودی در دلهای كافران ترس و وحشت می‏افكنم ضربه‏ها را بر بالاتر از گردن (بر سرهای دشمنان) فرود آرید و دست و پای آنها را از كار بیندازید. (۱۲)

 

إِذْ یُوحِی رَبُّكَ إِلَى الْمَلآئِكَةِ أَنِّی مَعَكُمْ فَثَبِّتُواْ الَّذِینَ آمَنُواْ سَأُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ كَفَرُواْ الرَّعْبَ فَاضْرِبُواْ فَوْقَ الأَعْنَاقِ وَاضْرِبُواْ مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ ﴿۱۲﴾

این به خاطر آنست كه آنها با خدا و پیامبرش (صلی اللّه علیه و آله و سلّم) دشمنی ورزی خدا و پیامبرش دشمنی كند (كیفر شدیدی می‏بیند) خداوند شدید العقاب است. (۱۳)

 

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن یُشَاقِقِ اللّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۱۳﴾

این (مجازات دنیا) را بچشید و برای كافران مجازات آتش (در جهان دیگر) خواهد بود. (۱۴)

 

ذَلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَافِرِینَ عَذَابَ النَّارِ ﴿۱۴﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید هنگامی كه با انبوه كافران در میدان نبرد روبرو شوید به آنها پشت نكنید. (۱۵)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا لَقِیتُمُ الَّذِینَ كَفَرُواْ زَحْفًا فَلاَ تُوَلُّوهُمُ الأَدْبَارَ ﴿۱۵﴾

و هر كس در آن هنگام به آنها پشت كند - مگر در صورتی كه هدفش ‍ كناره گیری از میدان برای حمله مجدد و یا به قصد پیوستن به گروهی (از مجاهدان) بوده باشد - (چنین كسی) گرفتار غضب پروردگار خواهد شد و ماوای او جهنم و چه بد جایگاهی است. (۱۶)

 

وَمَن یُوَلِّهِمْ یَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلاَّ مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَیِّزًا إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاء بِغَضَبٍ مِّنَ اللّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ﴿۱۶﴾

این شما نبودید كه آنها را كشتید بلكه خداوند آنها را كشت و این تو نبودی (ای پیامبر كه خاك و ریگ به صورت آنها) پاشیدی بلكه خدا پاشید و خدا می‏خواست مؤ منان را به این وسیله به خوبی بیازماید، خداوند شنوا و دانا است. (۱۷)

 

فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَكِنَّ اللّهَ رَمَى وَلِیُبْلِیَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْهُ بَلاء حَسَنًا إِنَّ اللّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۱۷﴾

سرنوشت مؤ منان و كافران همان بود كه دیدید و خداوند نقشه‏های كافران را (۱۸)

 

ذَلِكُمْ وَأَنَّ اللّهَ مُوهِنُ كَیْدِ الْكَافِرِینَ ﴿۱۸﴾

اگر شما خواهان فتح و پیروزی هستید به سراغ شما آمد و اگر (از مخالفت) خودداری كنید برای شما بهتر است و اگر باز گردید ما هم باز خواهیم گشت (اگر به مخالفتهای خود ادامه دهید ما شما را گرفتار دشمن خواهیم كرد) و جمعیت شما هر چند زیاد باشند شما را بینیاز (از یاری خدا) نخواهد كرد و خداوند با مؤ منان است. (۱۹)

 

إِن تَسْتَفْتِحُواْ فَقَدْ جَاءكُمُ الْفَتْحُ وَإِن تَنتَهُواْ فَهُوَ خَیْرٌ لَّكُمْ وَإِن تَعُودُواْ نَعُدْ وَلَن تُغْنِیَ عَنكُمْ فِئَتُكُمْ شَیْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿۱۹﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید اطاعت خدا و پیامبرش را كنید و سرپیچی ننمائید در حالی كه سخنان او را می‏شنوید. (۲۰)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنتُمْ تَسْمَعُونَ ﴿۲۰﴾

و همانند كسانی نباشید كه می‏گفتند: شنیدیم ولی در حقیقت نمی‏شنیدند. (۲۱)

 

وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّذِینَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لاَ یَسْمَعُونَ ﴿۲۱﴾

بدترین جنبندگان نزد خدا افراد كر و لالی هستند كه اندیشه نمی‏كنند. (۲۲)

 

إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِینَ لاَ یَعْقِلُونَ ﴿۲۲﴾

و اگر خداوند خیری در آنها می‏دانست (حرف حق را) به گوش آنها می‏رسانید ولی (با این حالی كه دارند) اگر حق را به گوش آنها برساند سرپیچی كرده و روگردان می‏شوند. (۲۳)

 

وَلَوْ عَلِمَ اللّهُ فِیهِمْ خَیْرًا لَّأسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ ﴿۲۳﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید دعوت خدا و پیامبر را اجابت كنید هنگامی كه شما را به سوی چیزی می‏خواند كه مایه حیاتتان است و بدانید خداوند میان انسان و قلب او حائل می‏شود و اینكه همه شما نزد او (در قیامت) اجتماع خواهید كرد. (۲۴)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا یُحْیِیكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ ﴿۲۴﴾

و از فتنه‏ای بپرهیزید كه تنها به ستمكاران شما نمی‏رسد (بلكه همه را فرا خواهد گرفت چرا كه دیگران سكوت اختیار كرده‏اند) و بدانید خداوند كیفر شدید دارد. (۲۵)

 

وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لاَّ تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مِنكُمْ خَآصَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۲۵﴾

و به خاطر بیاورید هنگامی كه شما گروهی كوچك و اندك و ضعیف در روی زمین بودید آنچنان كه می‏ترسیدید مردم شما را بربایند ولی او شما را پناه داد و یاری كرد و از روزیهای پاكیزه بهره مند ساخت تا شكر نعمتش را به جا آورید. (۲۶)

 

وَاذْكُرُواْ إِذْ أَنتُمْ قَلِیلٌ مُّسْتَضْعَفُونَ فِی الأَرْضِ تَخَافُونَ أَن یَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَیَّدَكُم بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّیِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿۲۶﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید به خدا و پیامبر خیانت نكنید و (نیز) در امانات خود خیانت روا مدارید در حالی كه متوجهید و می‏دانید. (۲۷)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۲۷﴾

و بدانید اموال و اولاد شما وسیله آزمایش است و پاداش عظیم (برای آنها كه‏ از عهده امتحان برآیند) نزد خدا است. (۲۸)

 

وَاعْلَمُواْ أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلاَدُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿۲۸﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید اگر از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید برای شما وسیله‏ای برای جدائی حق از باطل قرار می‏دهد (و روشن بینی خاصی كه در پرتو آن حق را از باطل خواهید شناخت) و گناهان شما را می‏پوشاند و شما را می‏آمرزد و خداوند فضل و بخشش عظیم دارد. (۲۹)

 

یِا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إَن تَتَّقُواْ اللّهَ یَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَانًا وَیُكَفِّرْ عَنكُمْ سَیِّئَاتِكُمْ وَیَغْفِرْ لَكُمْ وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ ﴿۲۹﴾

(به خاطر بیاور) هنگامی را كه كافران نقشه می‏كشیدند كه تو را به زندان بیفكنند، یا به قتل برسانند، و یا (از مكه) خارج سازند، آنها چاره می‏اندیشیدند (و تدبیر می‏كردند) و خداوند هم تدبیر می‏كرد و خدا بهترین چاره جویان (و مدیران) است. (۳۰)

 

وَإِذْ یَمْكُرُ بِكَ الَّذِینَ كَفَرُواْ لِیُثْبِتُوكَ أَوْ یَقْتُلُوكَ أَوْ یُخْرِجُوكَ وَیَمْكُرُونَ وَیَمْكُرُ اللّهُ وَاللّهُ خَیْرُ الْمَاكِرِینَ ﴿۳۰﴾

و هنگامی كه آیات ما بر آنها خوانده می‏شود می‏گویند شنیدیم (چیز مهمی نیست!) ما هم اگر بخواهیم مثل آن را می‏گوئیم اینها افسانه‏های پیشینیان است (ولی دروغ می گویند و هرگز مثل آن را نمی‏آورند). (۳۱)

 

وَإِذَا تُتْلَى عَلَیْهِمْ آیَاتُنَا قَالُواْ قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاء لَقُلْنَا مِثْلَ هَذَا إِنْ هَذَا إِلاَّ أَسَاطِیرُ الأوَّلِینَ ﴿۳۱﴾

و (به خاطر بیاور) زمانی را كه گفتند: پروردگارا! اگر این حق است و از طرف تو است بارانی از سنگ از آسمان بر ما فرود آر، یا عذاب دردناكی برای ما بفرست. (۳۲)

 

وَإِذْ قَالُواْ اللَّهُمَّ إِن كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَیْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِیمٍ ﴿۳۲﴾

ولی خداوند، تا تو در میان آنها هستی آنها را مجازات نخواهد كرد، و (نیز) تا استغفار می‏كنند خدا عذابشان نمی‏كند. (۳۳)

 

وَمَا كَانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِیهِمْ وَمَا كَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ یَسْتَغْفِرُونَ ﴿۳۳﴾

چرا خدا آنها را مجازات نكند با اینكه از (عبادت موحدان در كنار) مسجد الحرام جلوگیری می‏كنند در حالی كه سرپرست آن نیستند، سرپرست آن فقط پرهیزكارانند ولی بیشتر آنها نمی‏دانند. (۳۴)

 

وَمَا لَهُمْ أَلاَّ یُعَذِّبَهُمُ اللّهُ وَهُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُواْ أَوْلِیَاءهُ إِنْ أَوْلِیَآؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ یَعْلَمُونَ ﴿۳۴﴾

نماز آنها (كه مدعی هستند ما هم نماز داریم) نزد خانه (خدا) چیزی جز «صوت كشیدن» و «كف زدن» نبود، پس بچشد عذاب (الهی) را به خاطر كفرتان! (۳۵)

 

وَمَا كَانَ صَلاَتُهُمْ عِندَ الْبَیْتِ إِلاَّ مُكَاء وَتَصْدِیَةً فَذُوقُواْ الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿۳۵﴾

آنها كه كافر شدند اموالشان را برای بازداشتن مردم از راه خدا انفاق می‏كنند، آنها این اموال را (كه برای بدست آوردن آن زحمت كشیده‏اند در این راه) انفاق می‏نمایند اما مایه حسرت و اندوهشان خواهد شد و سپس ‍ شكست خواهند خورد. و (در جهان دیگر این) كافران همگی به سوی دوزخ می‏روند. (۳۶)

 

إِنَّ الَّذِینَ كَفَرُواْ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِیَصُدُّواْ عَن سَبِیلِ اللّهِ فَسَیُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَیْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ یُغْلَبُونَ وَالَّذِینَ كَفَرُواْ إِلَى جَهَنَّمَ یُحْشَرُونَ ﴿۳۶﴾

(اینها همه) به خاطر آن است كه خداوند (می خواهد) ناپاك را از پاك جدا سازد و ناپاكها را روی هم بگذارد و متراكم سازد و یكجا در دوزخ قرار دهد و اینها هستند زیانكاران. (۳۷)

 

لِیَمِیزَ اللّهُ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ وَیَجْعَلَ الْخَبِیثَ بَعْضَهُ عَلَىَ بَعْضٍ فَیَرْكُمَهُ جَمِیعًا فَیَجْعَلَهُ فِی جَهَنَّمَ أُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿۳۷﴾

بكسانیكه كافر شدند بگو: چنانچه از مخالفت باز ایستند (و ایمان آورند) گذشته آنها بخشوده خواهد شد و اگر به اعمال سابق باز گردند سنت خداوند در گذشتگان درباره آنها جاری می‏شود. (۳۸)

 

قُل لِلَّذِینَ كَفَرُواْ إِن یَنتَهُواْ یُغَفَرْ لَهُم مَّا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ یَعُودُواْ فَقَدْ مَضَتْ سُنَّةُ الأَوَّلِینِ ﴿۳۸﴾

و با آنها پیكار كنید تا فتنه (شرك و سلب آزادی) برچیده شود و دین (و پرستش) همه مخصوص خدا باشد و اگر آنها (از راه شرك و فساد باز گردند و از اعمال نادرست) خودداری كنند (خداوند آنها را می‏پذیرد) خدا به آنچه انجام می‏دهند بیناست. (۳۹)

 

وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَیَكُونَ الدِّینُ كُلُّهُ لِلّه فَإِنِ انتَهَوْاْ فَإِنَّ اللّهَ بِمَا یَعْمَلُونَ بَصِیرٌ ﴿۳۹﴾

و اگر سرپیچی كنند بدانید (ضرری به شما نمی‏زنند) خداوند سرپرست شماست، او بهترین سرپرست و بهترین یاور است. (۴۰)

 

وَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَوْلاَكُمْ نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِیرُ ﴿۴۰﴾

و بدانید هر گونه غنیمتی به شما رسد خمس آن برای خدا و برای پیامبر و برای ذی القربی و یتیمان و مسكینان و واماندگان در راه است، اگر شما به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدائی حق از باطل، روز درگیری دو گروه (با ایمان و بیایمان یعنی روز جنگ بدر) نازل كردیم، ایمان آورده‏اید، و خداوند بر هر چیزی قادر است. (۴۱)

 

وَاعْلَمُواْ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَیْءٍ فَأَنَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِی الْقُرْبَى وَالْیَتَامَى وَالْمَسَاكِینِ وَابْنِ السَّبِیلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُمْ بِاللّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا یَوْمَ الْفُرْقَانِ یَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿۴۱﴾

در آن هنگام شما در طرف پائین بودید و آنها در طرف بالا (و از این نظر دشمن بر شما برتری داشت و كاروان (قریش) پائینتر از شما بود (و دسترسی به آنها ممكن نبود، و ظاهرا وضع چنان سخت بود كه) اگر با یكدیگر وعده می‏گذاشتند (كه در میدان نبرد حاضر شوید) در انجام وعده خود اختلاف می‏كردید، ولی (همه این مقدمات) برای آن بود كه خداوند كاری را كه می‏بایست انجام شود تحقق بخشد تا آنها كه هلاك (و گمراه) می‏شوند از روی اتمام حجت باشد، و آنها كه زنده می‏شوند (و هدایت می‏یابند) از روی دلیل روشن باشد و خداوند شنوا و دانا است. (۴۲)

 

إِذْ أَنتُم بِالْعُدْوَةِ الدُّنْیَا وَهُم بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدتَّمْ لاَخْتَلَفْتُمْ فِی الْمِیعَادِ وَلَكِن لِّیَقْضِیَ اللّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِّیَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَن بَیِّنَةٍ وَیَحْیَى مَنْ حَیَّ عَن بَیِّنَةٍ وَإِنَّ اللّهَ لَسَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۴۲﴾

در آن موقع خداوند تعداد آنها را در خواب به تو كم نشان داد، و اگر فراوان نشان می‏داد مسلماء سست می‏شدید و (درباره شروع به جنگ بآنها) كارتان به اختلاف می‏كشید، ولی خداوند (شما را از همه اینها) سالم نگهداشت، خداوند به آنچه درون سینه‏هاست دانا است. (۴۳)

 

إِذْ یُرِیكَهُمُ اللّهُ فِی مَنَامِكَ قَلِیلًا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِیرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِی الأَمْرِ وَلَكِنَّ اللّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿۴۳﴾

و در آن هنگام كه با هم (در میدان نبرد) روبرو شدید آنها را به چشم شما كم نشان می‏داد، و شما را (نیز) به چشم آنها كم می‏نمود تا خداوند كاری را كه می‏بایست انجام گیرد، صورت بخشد، (شما نترسید و اقدام به جنگ كنید آنها هم وحشت نكنند و حاضر به جنگ شوند و سرانجام شكست بخورند) و همه كارها به خداوند باز می‏گردد. (۴۴)

 

وَإِذْ یُرِیكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَیْتُمْ فِی أَعْیُنِكُمْ قَلِیلًا وَیُقَلِّلُكُمْ فِی أَعْیُنِهِمْ لِیَقْضِیَ اللّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا وَإِلَى اللّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ ﴿۴۴﴾

ای كسانی كه ایمان آورده‏اید هنگامی كه با گروهی (در میدان نبرد) روبرو می‏شوید ثابت قدم باشید و خدا را فراوان یاد كنید تا رستگار شوید. (۴۵)

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا لَقِیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُواْ وَاذْكُرُواْ اللّهَ كَثِیرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلَحُونَ ﴿۴۵﴾

و اطاعت (فرمان) خدا و پیامبرش نمائید و نزاع (و كشمكش) مكنید تا سست نشوند و قدرت (و شوكت و هیبت) شما از میان نرود و استقامت نمائید كه خداوند با استقامت كنندگان است. (۴۶)

 

وَأَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِیحُكُمْ وَاصْبِرُواْ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ ﴿۴۶﴾

و مانند كسانی نباشید كه از سرزمین خود از روی هوا پرستی و غرور و خودنمائی كردن در برابر مردم (به سوی میدان بدر) بیرون آمدند و (مردم را) از راه خدا باز می‏داشتند (و سرانجام كارشان شكست و نابودی شد) و خداوند به آنچه عمل می‏كنند احاطه (و آگاهی) دارد. (۴۷)

 

وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّذِینَ خَرَجُواْ مِن دِیَارِهِم بَطَرًا وَرِئَاء النَّاسِ وَیَصُدُّونَ عَن سَبِیلِ اللّهِ وَاللّهُ بِمَا یَعْمَلُونَ مُحِیطٌ ﴿۴۷﴾

و (به یاد آور) هنگامی را كه شیطان اعمال آنها (مشركان) را در نظرشان جلوه داد، و گفت هیچكس از مردم بر شما پیروز نمی‏گردد و من همسایه (و پناه دهنده) شمایم، اما هنگامی كه دو گروه (جنگجویان و حمایت فرشتگان از مومنان) را دید به عقب بازگشت و گفت من از شما (دوستان و پیروانم) بیزارم! من چیزی را می‏بینم كه شما نمی‏بینید، من از خدا می‏ترسم و خداوند شدید العقاب است! (۴۸)

 

وَإِذْ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لاَ غَالِبَ لَكُمُ الْیَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّی جَارٌ لَّكُمْ فَلَمَّا تَرَاءتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَى عَقِبَیْهِ وَقَالَ إِنِّی بَرِیءٌ مِّنكُمْ إِنِّی أَرَى مَا لاَ تَرَوْنَ إِنِّیَ أَخَافُ اللّهَ وَاللّهُ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۴۸﴾

به هنگامی كه منافقان و آنها كه در دلهایشان بیماری بود می‏گفتند این گروه (مسلمانان) را دینشان مغرور ساخته و هر كس بر خدا توكل كند (پیروز می‏گردد) خداوند عزیز و حكیم است. (۴۹)

 

إِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ غَرَّ هَؤُلاء دِینُهُمْ وَمَن یَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ فَإِنَّ اللّهَ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۴۹﴾

و اگر ببینی كافران را به هنگامی كه فرشتگان (مرگ) جان آنها را می‏گیرند و و پشت آنها می‏زنند و (می گویند) بچشید عذاب سوزنده را (به حال آنها تاسف خواهی خورد). (۵۰)

 

وَلَوْ تَرَى إِذْ یَتَوَفَّى الَّذِینَ كَفَرُواْ الْمَلآئِكَةُ یَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُواْ عَذَابَ الْحَرِیقِ ﴿۵۰﴾

این در مقابل كارهائی است كه از پیش فرستاده‏اید و خداوند نسبت به بندگانش هرگز ستم روا نمی‏دارد. (۵۱)

 

ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیكُمْ وَأَنَّ اللّهَ لَیْسَ بِظَلاَّمٍ لِّلْعَبِیدِ ﴿۵۱﴾

(حال این گروه مشركان) همانند حال نزدیكان فرعون و كسانی است كه پیش از آنها بودند، آنها آیات خدا را انكار كردند خداوند هم آنان را به گناهانشان كیفر داد، خداوند قوی و كیفرش شدید است. (۵۲)

 

كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ كَفَرُواْ بِآیَاتِ اللّهِ فَأَخَذَهُمُ اللّهُ بِذُنُوبِهِمْ إِنَّ اللّهَ قَوِیٌّ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۵۲﴾

این به خاطر آن است كه خداوند هیچ نعمتی را كه به گروهی داده تغییر نمی‏دهد جز آنكه آنها خودشان را تغییر دهند، و خداوند شنوا و داناست. (۵۳)

 

ذَلِكَ بِأَنَّ اللّهَ لَمْ یَكُ مُغَیِّرًا نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَأَنَّ اللّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۵۳﴾

این (درست) به حال فرعونیان و كسانی كه پیش از آنها بودند می‏ماند كه آیات پروردگارشان را تكذیب كردند و ما هم به خاطر گناهانشان آنها را هلاك نمودیم فرعونیان را غرق كردیم و همه این گروهها ظالم (و ستمگر) بودند. (۵۴)

 

كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ كَذَّبُواْ بآیَاتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَونَ وَكُلٌّ كَانُواْ ظَالِمِینَ ﴿۵۴﴾

بدترین جنبندگان نزد خدا كسانی هستند كه راه كفر پیش گرفتند و ایمان نمی‏آورند. (۵۵)

 

إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللّهِ الَّذِینَ كَفَرُواْ فَهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ ﴿۵۵﴾

كسانی كه با آنها پیمان بستی سپس هر بار عهد خود را می‏شكنند و (از پیمان شكنی و خیانت) پرهیز ندارند. (۵۶)

 

الَّذِینَ عَاهَدتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ یَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِی كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لاَ یَتَّقُونَ ﴿۵۶﴾

اگر آنها را در (میدان) جنگ بیابی آنچنان به آنها حمله كن كه جمعیتهائی كه پشت سر آنها هستند پراكنده شوند، شاید متذكر گردند (و عبرت گیرند). (۵۷)

 

فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِی الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِم مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَذَّكَّرُونَ ﴿۵۷﴾

و هر گاه (با ظهور نشانه‏هائی) از خیانت گروهی بیم داشته باشی (كه عهد خود را شكسته حمله غافلگیرانه كنند) به طور عادلانه به آنها اعلام كن (كه پیمانشان لغو شده است) زیرا خداوند خائنان را دوست نمیدارد. (۵۸)

 

وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوْمٍ خِیَانَةً فَانبِذْ إِلَیْهِمْ عَلَى سَوَاء إِنَّ اللّهَ لاَ یُحِبُّ الخَائِنِینَ ﴿۵۸﴾

و آنها كه راه كفر پیش گرفتند تصور نكنند (با این اعمال) پیروز می‏شوند (و از قلمرو كیفر ما بیرون می‏روند) آنها هرگز ما را عاجز نخو (۵۹)

 

وَلاَ یَحْسَبَنَّ الَّذِینَ كَفَرُواْ سَبَقُواْ إِنَّهُمْ لاَ یُعْجِزُونَ ﴿۵۹﴾

در برابر آنها (دشمنان) آنچه توانائی دارید از نیرو آماده سازید (و همچنین) اسبهای ورزیده (برای میدان نبرد) تا به وسیله آن دشمن خدا و دشمن خویش را بترسانید و (همچنین) گروه دیگری غیر از اینها را كه شما نمی‏شناسید و خدا می‏شناسد و هر چه در راه خدا (و تقویت بنیه دفاعی اسلام) انفاق كنید. به شما باز گردانده می‏شود و به شما ستم نخواهد شد. (۶۰)

 

وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَیْءٍ فِی سَبِیلِ اللّهِ یُوَفَّ إِلَیْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ ﴿۶۰﴾

و اگر تمایل به صلح نشان دهند، تو نیز از در صلح درا، و بر خدا تكیه كن كه او شنوا و داناست. (۶۱)

 

وَإِن جَنَحُواْ لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿۶۱﴾

و اگر بخواهند تو را فریب دهند خدا برای تو كافی است او همان كسی است كه تو را با یاری خود و مومنان تقویت كرد. (۶۲)

 

وَإِن یُرِیدُواْ أَن یَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللّهُ هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ ﴿۶۲﴾

و در میان دلهای آنها الفت ایجاد نمود، اگر تمام آنچه روی زمین است صرف می‏كردی كه در میدان دلهای آنها الفت بیفكنی نمیتوانستی ولی خداوند در میان آنها الفت ایجاد كرد او توانا و حكیم است. (۶۳)

 

وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعًا مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۶۳﴾

ای پیامبر، خداوند و مؤ منانی كه از تو پیروی می‏كنند برای حمایت تو کافی است (؛ فقط بر آنها تکیه کن)! (۶۴)

 

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُكَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿۶۴﴾

ای پیامبر! مومنان را تحریك به جنگ (با دشمن) كن، هر گاه بیست نفر با استقامت از شما باشند بر دویست نفر غلبه می‏كنند و اگر صد نفر باشند بر هزار نفر از كسانی كه كافر شدند پیروز می‏گردند چرا كه آنها گروهی هستند كه نمی‏فهمند! (۶۵)

 

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى الْقِتَالِ إِن یَكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ یَغْلِبُواْ مِئَتَیْنِ وَإِن یَكُن مِّنكُم مِّئَةٌ یَغْلِبُواْ أَلْفًا مِّنَ الَّذِینَ كَفَرُواْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ یَفْقَهُونَ ﴿۶۵﴾

هم اكنون خداوند از شما تخفیف داد و دانست كه در شما ضعفی وجود دارد بنابر این هر گاه یكصد نفر با استقامت از شما باشند بر دویست نفر پیروز می‏شوند و اگر یكهزار نفر باشند بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند كرد و خدا با صابران است. (۶۶)

 

الآنَ خَفَّفَ اللّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِیكُمْ ضَعْفًا فَإِن یَكُن مِّنكُم مِّئَةٌ صَابِرَةٌ یَغْلِبُواْ مِئَتَیْنِ وَإِن یَكُن مِّنكُمْ أَلْفٌ یَغْلِبُواْ أَلْفَیْنِ بِإِذْنِ اللّهِ وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِینَ ﴿۶۶﴾

هیچ پیامبری حق ندارد اسیرانی (از دشمن) بگیرد تا كاملا بر آنها پیروز گردد (و جای پای خود را در زمین محكم كند) شما متاع ناپایدار دنیا را می‏خواهید (و مایلید اسیران بیشتری بگیرید و در برابر گرفتن مالی آزاد كنید) ولی خداوند سرای دیگر را (برای شما) می‏خواهد و خداوند قادر و حكیم است. (۶۷)

 

مَا كَانَ لِنَبِیٍّ أَن یَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى یُثْخِنَ فِی الأَرْضِ تُرِیدُونَ عَرَضَ الدُّنْیَا وَاللّهُ یُرِیدُ الآخِرَةَ وَاللّهُ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۶۷﴾

اگر فرمان سابق خدا نبود (كه بدون ابلاغ، امتی را كیفر ندهد) مجازات بزرگی به خاطر چیزی كه (از اسیران) گرفتید به شما می‏رسید. (۶۸)

 

لَّوْلاَ كِتَابٌ مِّنَ اللّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِیمَا أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿۶۸﴾

اكنون از آنچه غنیمت گرفته‏اید حلال و پاكیزه بخورید و از خدا بپرهیزید، خداوند آمرزنده و مهربان است. (۶۹)

 

فَكُلُواْ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلاَلًا طَیِّبًا وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۶۹﴾

ای پیامبر! به اسیرانی كه در دست شما هستند بگو اگر خداوند خیری در دلهای شما بداند (و نیات نیك و پاكی داشته باشید) بهتر از آنچه از شما گرفته به شما می‏دهد، و شما را می‏بخشد، و خداوند آمرزنده و مهربان است. (۷۰)

 

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُل لِّمَن فِی أَیْدِیكُم مِّنَ الأَسْرَى إِن یَعْلَمِ اللّهُ فِی قُلُوبِكُمْ خَیْرًا یُؤْتِكُمْ خَیْرًا مِّمَّا أُخِذَ مِنكُمْ وَیَغْفِرْ لَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۷۰﴾

اما اگر بخواهند با تو خیانت كنند (موضوع تازه‏ای نیست) آنها پیش ‍ از این (نیز) به خدا خیانت كردند و خداوند (شما را) بر آنها پیروز كرد و خداوند دانا و حكیم است. (۷۱)

 

وَإِن یُرِیدُواْ خِیَانَتَكَ فَقَدْ خَانُواْ اللّهَ مِن قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّهُ عَلِیمٌ حَكِیمٌ ﴿۷۱﴾

آنها كه ایمان آوردند و مهاجرت نمودند و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد كردند و آنها كه پناه دادند و یاری نمودند، اولیاء (یاران و مسئولان و مدافعان) یكدیگرند، و آنها كه ایمان آوردند و مهاجرت نكردند هیچگونه ولایت (و تعهد و مسئولیت) در برابر آنها ندارید تا هجرت كنند و (تنها) اگر از شما در (حفظ) دین (خود) یاری طلبند بر شما است كه آنها را یاری كنید جز برضد گروهی كه میان شما و آنها پیمان (ترك مخاصمه) است و خداوند به آنچه عمل می‏كنید بینا است. (۷۲)

 

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُوْلَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلاَیَتِهِم مِّن شَیْءٍ حَتَّى یُهَاجِرُواْ وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْكُمُ النَّصْرُ إِلاَّ عَلَى قَوْمٍ بَیْنَكُمْ وَبَیْنَهُم مِّیثَاقٌ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ ﴿۷۲﴾

و آنها كه كافر شدند اولیاء (و یاران و مدافعان) یكدیگرند، اگر (این دستور را) انجام ندهید فتنه و فساد عظیمی در زمین روی میدهد. (۷۳)

 

وَالَّذینَ كَفَرُواْ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ إِلاَّ تَفْعَلُوهُ تَكُن فِتْنَةٌ فِی الأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِیرٌ ﴿۷۳﴾

و آنها كه ایمان آوردند و هجرت نمودند و جهاد در راه خدا كردند، و آنها كه پناه دادند و یاری كردند، آنان مؤ منان حقیقی اند، برای آنها آمرزش ‍ (و رحمت خدا) و روزی شایسته‏ای است. (۷۴)

 

وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَّهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِیمٌ ﴿۷۴﴾

و آنها كه بعدا ایمان آوردند و هجرت كردند و با شما جهاد نمودند از شما هستند و خویشاوندان نسبت به یكدیگر (از دیگران) در احكامی كه خدا مقرر داشته سزوارترند خداوند به همه چیز دانا است. (۷۵)

 

وَالَّذِینَ آمَنُواْ مِن بَعْدُ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ مَعَكُمْ فَأُوْلَئِكَ مِنكُمْ وَأُوْلُواْ الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِی كِتَابِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿۷۵﴾

  • image
  • image

نویسندگان

پخش زنده

پخش زنده حرم

صفحات جانبی

بسم الله الرحمن الرحیم
جستجو می کنیم سعادت را،و راه رسیدن به ان را به وسیله شناخت بهتر قرآن بی همتا
ایمان کوشکی
دانشجو نرم افزار
عضو کلوپ رهپویان قرآن
دانشگاه آزاد اسلامی
واحد آزادشهر
امتحانت فرصت بیشتر با شما بودن را نمی دهد...
انشاالله در آینده نزدیک

- ابراهیم کوشکی -

image

آمار سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

اوقات شرعی

تغییر تم


انتخاب رنگ تم

سبک صفحه

انتخاب الگوی پس زمینه